Akceptacja rzeczywistości

Dobrowolność

Gotowość do pełnego uczestniczenia w życiu i robienia tego, co jest potrzebne w danej sytuacji - całym sercem, skutecznie i bez ociągania.

W skrócie

Zauważ samowolność. Zaakceptuj, że teraz jest. Nastaw umysł w stronę dobrowolności. Jeśli opór nie puszcza, zapytaj: 'jakie widzę tu zagrożenie?'.

Kiedy użyć

Wiesz, co byłoby skuteczne, ale opór blokuje pierwszy krok.
Próbujesz kontrolować sytuację, chociaż rzeczywistość nie układa się po twojemu.
Unikasz czegoś ważnego, odkładasz działanie albo poddajesz się zamiast zrobić to, co potrzebne.
Akceptacja brzmi logicznie, ale ciało, emocje i zachowanie zostają w oporze.

Uwagi

Dobrowolność nie oznacza zgody na krzywdę ani rezygnacji z granic.
Nie chodzi o entuzjazm. Czasem dobrowolność wygląda jak bardzo mały ruch mimo oporu.
Zauważ samowolność, czyli opór lub upór: niechęć do znoszenia tej chwili, próbę kontrolowania wszystkiego, poddawanie się zamiast działania albo skupienie wyłącznie na swoich zachciankach.

Kroki

1
Obserwuj samowolność (opór / odmowa)
Zauważ zacięcie w sobie. Nazwij je po imieniu: 'czuję teraz samowolność'. Doświadcz tego uczucia, zamiast od razu z nim walczyć.
2
Radykalnie zaakceptuj ten stan
Przyjmij fakt, że w tej chwili czujesz opór i nie chcesz współpracować. Powiedz sobie: 'teraz czuję samowolność i to jest prawda o tej chwili. Nie mogę walczyć z samowolnością za pomocą samowolności'.
3
Nastaw umysł
Podejmij decyzję o zwrocie w kierunku akceptacji i dobrowolności. Wybierz kierunek: 'chcę zrobić to, co jest teraz potrzebne'.
4
Wypróbuj półuśmiech i otwartą postawę
Wykorzystaj ciało, żeby pomóc umysłowi. Rozluźnij twarz, lekko unieś kąciki ust i otwórz dłonie. Pozwól, żeby ta postawa rozluźniła fizyczne napięcie oporu.
5
Jeśli opór nie puszcza, sprawdź, przed czym się chronisz
Zapytaj mądrego umysłu: 'jakie widzę tu zagrożenie?'. Często opór chroni przed poczuciem utraty kontroli, wstydem, trudem albo lękiem, że bez walki stanie się coś złego. Zauważ to i wróć do wyboru dobrowolności.

Przykłady

Zamiast: 'nie będę tego znosić' (samowolność) -> 'to jest trudne, ale jestem w tej chwili i zrobię to, co trzeba' (dobrowolność).
Zamiast: 'muszę kontrolować wszystko' -> 'robię swoją część, resztę zostawiam biegowi wydarzeń'.
Zamiast: 'poddaję się, to bez sensu' -> 'to nie działa, więc szukam innego sposobu, który zadziała'.
Nie chcę przepraszać, ale zależy mi na naprawie: wysyłam jedno konkretne zdanie.
Nie chcę iść spać, ale jutro mam trudny dzień: odkładam telefon i gaszę światło.

Materiały pomocnicze

Powiązane

Następne przydatne umiejętności

Pełne uznanie rzeczywistości sercem, umysłem i ciałem, żeby ból nie zamieniał się w dodatkowe cierpienie.

Wybieranie kierunku radykalnej akceptacji za każdym razem, gdy pojawia się walka z rzeczywistością.

Subtelny półuśmiech, otwarte ramiona i dłonie oraz spokojny oddech, które pomagają umysłowi wejść w nastawienie akceptacji.

Fundamentalna umiejętność wracania do wewnętrznej mądrości, w której emocje, fakty i intuicja pracują razem.