Akceptacja rzeczywistości

Radykalna akceptacja

Pełne uznanie rzeczywistości sercem, umysłem i ciałem, żeby ból nie zamieniał się w dodatkowe cierpienie.

W skrócie

Nazwij fakt. Powiedz: 'rzeczywistość jest taka, jaka jest'. Przyjmij to całym sobą i wracaj do przyjęcia faktów, gdy pojawi się opór.

Kiedy użyć

Stało się coś bolesnego, czego nie da się teraz cofnąć ani zmienić.
Utykasz w myślach: 'to nie powinno się dziać', 'to niesprawiedliwe' albo 'nie mogę tego znieść'.
Opór dokłada cierpienia: nakręca złość, rozpacz, napięcie, ruminowanie albo unikanie.
Potrzebujesz odzyskać orientację, zanim zdecydujesz, czy odpocząć, poprosić o pomoc, postawić granicę albo zrobić kolejny krok.

Uwagi

Nie używaj jej do zostawania w przemocy lub realnym zagrożeniu. Bezpieczeństwo ma pierwszeństwo.
Akceptujesz fakty, niekoniecznie opinie, interpretacje ani treść każdej myśli. Możesz zaakceptować, że myśl się pojawia, bez zgadzania się z nią.
Akceptacja nie oznacza aprobaty, zmiany preferencji, poddania się, bierności ani uległości.
Akceptacja nie zwalnia z mądrego działania. Czasem po akceptacji stawiasz granicę, szukasz pomocy albo rozwiązujesz problem.

Kroki

1
Nazwij same fakty
Oddziel fakty od ocen i interpretacji: 'to się stało', 'ta osoba nie odpisała', 'pojawia się myśl, że nie dam rady'.
2
Zauważ brak akceptacji
Szukaj sygnałów w ciele, złości, frustracji, mobilizacji do walki, unikania, ignorowania tematu albo ruminowania.
3
Uprawomocnij opór
Możesz zacząć od: 'to ma sens, że nie chcę tego akceptować'. Uznanie niechęci często jest pierwszym krokiem do akceptacji.
4
Przyjmij rzeczywistość całym sobą
Przyjmij fakt tak pełnie, jak teraz potrafisz: sercem, umysłem i ciałem. Możesz pomóc sobie oddechem, rozluźnieniem, półuśmiechem albo otwartymi ramionami.
5
Zachowaj się, jakbyś akceptował
Zapytaj: gdybym przyjmował, że rzeczywistość jest taka, jaka jest, co zrobiłbym teraz inaczej?
6
Wróć do mądrego umysłu
Po akceptacji nie musisz od razu działać. Sprawdź spokojniej, co mówi mądry umysł: zostać przy akceptacji, odpocząć, poprosić o pomoc, postawić granicę albo zrobić kolejny krok.

Przykłady

Ktoś nie odpisał. Fakt: wiadomości nie ma. Akceptacja nie mówi, że to mi pasuje; mówi, że na ten moment to jest rzeczywistość.
Po błędzie w pracy: nie cofnę czasu. Mogę uznać fakt, poczuć wstyd i dopiero potem sprawdzić, czy coś wymaga naprawy.
Pojawia się myśl: 'nie dam rady'. Radykalna akceptacja: ta myśl jest teraz w mojej głowie; nie muszę uznawać jej za fakt ani z nią walczyć.
Po stracie: to się wydarzyło i nie mogę cofnąć czasu. Mogę czuć ból bez dokładania walki z faktem, że ta strata jest częścią mojego życia.
W konflikcie: mogę zaakceptować, że ta rozmowa się wydarzyła, i nadal postawić granicę albo poprosić o wsparcie.
Zdania do praktyki: 'rzeczywistość jest taka, jaka jest', 'wszystko ma swoje przyczyny', 'i dobre, i złe rzeczy przemijają'.

Materiały pomocnicze

Powiązane

Następne przydatne umiejętności

Wybieranie kierunku radykalnej akceptacji za każdym razem, gdy pojawia się walka z rzeczywistością.

Gotowość do pełnego uczestniczenia w życiu i robienia tego, co jest potrzebne w danej sytuacji - całym sercem, skutecznie i bez ociągania.

Subtelny półuśmiech, otwarte ramiona i dłonie oraz spokojny oddech, które pomagają umysłowi wejść w nastawienie akceptacji.

Umiejętność poprawiania chwili w kryzysie: problem może nadal istnieć, ale tę jedną chwilę można uczynić trochę bardziej znośną.