Akceptacja rzeczywistości

Nastawianie umysłu

Wybieranie kierunku radykalnej akceptacji za każdym razem, gdy pojawia się walka z rzeczywistością.

W skrócie

Zauważ brak akceptacji. Zauważ moment wyboru. Wybierz kierunek akceptacji i wracaj do niego, gdy pojawi się opór.

Kiedy użyć

Wiesz, jakie są fakty, ale umysł wraca do walki z nimi.
Zauważasz moment, w którym możesz dalej opierać się faktom albo spróbować zaakceptować rzeczywistość taką, jaka jest.
Na chwilę wybierasz akceptację, ale opór wraca i potrzebujesz ponownie wybrać ten kierunek.

Uwagi

Wybór akceptacji nie oznacza, że od razu akceptujesz wszystko w pełni. To ustawienie się w dobrym kierunku.
Akceptacja nie oznacza aprobaty, bierności ani rezygnacji z mądrego działania.
To normalne, że trzeba nastawiać umysł wiele razy. To nie jest błąd, tylko sedno tej praktyki.
Pomocna może być przypominajka: krótkie zdanie, notatka, przypomnienie w telefonie albo pytanie 'czy idę teraz w akceptację, czy w walkę?'.

Kroki

1
Zauważ brak akceptacji
Sygnałem mogą być silne emocje, napięcie, zaprzeczanie, unikanie, ruminowanie albo ciągłe wałkowanie problemu.
2
Zauważ moment wyboru
W tej chwili możesz dalej opierać się faktom albo zwrócić się w stronę akceptowania rzeczywistości takiej, jaka jest.
3
Wybierz kierunek akceptacji
Kluczowe jest podjęcie decyzji: ustawiam się w kierunku akceptacji rzeczywistości takiej, jaka jest, nawet jeśli jeszcze nie potrafię zrobić tego w pełni ani nie mam pomysłu, jak sobie z tym poradzić.
4
Wracaj na ten kurs
Gdy zauważysz, że odpływasz w walkę, wróć do pierwszego kroku i ponownie wybierz kierunek akceptacji. Na tym polega ta praktyka.

Przykłady

Po trudnej wiadomości: nie musisz od razu czuć akceptacji; na razie wybierasz kierunek: wracam do faktów.
Po błędzie albo rozczarowaniu: zauważasz walkę z tym, że już się stało, i ponownie ustawiasz się w stronę przyjęcia rzeczywistości.
Gdy temat wraca w myślach: traktujesz to jako sygnał do powrotu do pierwszego kroku, nie jako porażkę.

Materiały pomocnicze

Powiązane

Następne przydatne umiejętności

Pełne uznanie rzeczywistości sercem, umysłem i ciałem, żeby ból nie zamieniał się w dodatkowe cierpienie.

Gotowość do pełnego uczestniczenia w życiu i robienia tego, co jest potrzebne w danej sytuacji - całym sercem, skutecznie i bez ociągania.

Subtelny półuśmiech, otwarte ramiona i dłonie oraz spokojny oddech, które pomagają umysłowi wejść w nastawienie akceptacji.

Obserwowanie myśli jako wytworów umysłu: bez automatycznego wierzenia im, zwalczania ich albo działania pod ich dyktando.